Over mij

Na een periode waarin ik minder actief was, kwam ik kilo’s aan en merkte ik dat ik mij daardoor niet meer mijzelf voelde. Ik maakte me daar in eerste instantie niet zo druk om; met wat sporten en een dieet zou ik het er (net als vroeger) zo weer vanaf hebben en zou ik weer lekker in mijn vel zitten. Maar in tegenstelling tot vroeger, viel het dit keer tegen. Het was frustrerend, ik wist namelijk precies wat ik moest doen, ik deed het alleen niet.

Niet alleen mijn lichaam veranderde, maar het beeld dat ik van mezelf had veranderde ook. Ik kwam steeds meer aan en langzaam herkende ik mijzelf niet meer. Mijn kleding zat niet meer lekker, ik schrok als ik mezelf op een foto terugzag en ik merkte ook dat andere mensen anders naar mij gingen kijken. Uiteindelijk was ik iedere dag, de hele dag, met eten en afvallen bezig, in de hoop mij weer gewoon mijzelf te voelen. Ik had niet verwacht dat die extra kilo's zo'n grote invloed zouden hebben op hoe ik mijzelf zagen hoe anderen naar mij keken, voor mijn gevoel in ieder geval.

Ook bij vrouwen die ik begeleidde zag ik diezelfde strijd; na een dieet kwam het gewichtvaak terug, net als hun onzekerheid. Maar waar ik nog meer van schrok was de impact die een hoger gewicht kan hebben op hoe iemand zich voelt en gedraagt. Sommige vrouwen werden zo onzeker, dat ze zichzelf steeds kleiner maakten.

Ik zag hoe groot de rol van psychologie en gedrag is, wanneer iemand blijvend af wil vallen. Niet alleen voeding, maar vooral gewoontes bleken het echte probleem. Door te stoppen met een focus op diëten en voedingsschema’s en me te verdiepen in ACT en Intuïtief Eten, begon er iets te veranderen. Ik kreeg weer rust rondom voeding.

Ik kan weer echt genieten als ik een stukje chocola eet en ik kan vooral ook kiezen om het niet te doen, als ik er eigenlijk geen zin in heb. Nog fijner is dat ik weer rust in mijn hoofd heb. Dat ik controle over mijn eigen eetpatroon heb en mij beter voel. En terwijl ik merk dat ik niet meer de hele dag bezig ben met wat wel en niet mag, verdwijnen die kilo’s langzaam naar de achtergrond.

Ik geloof niet in strenge diëten. Maar ook niet in alles loslaten en maar zien wat er gebeurt. Ik geloof in begrijpen waar je gewoonten vandaan komen, gedegen kennis over voeding en bewegen en dat ook toepassen. In verantwoordelijkheid nemen en stoppen met je verschuilen achter hypes of excuses. Daarnaast mag het best belangrijk zijn om die kilo’s kwijt te raken, niet als doel op zich maar omdat het samenhangt met het gevoel weer jezelf te zijn en lekker in je vel te zitten. 

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat:

• Ik van boeken houd. Mijn ultieme droom? Een eigen bibliotheek in mijn huis, zo eentje met metershoge boekenkasten waar je in kan verdwalen.
• Ik ben gek op dieren en wilde vroeger altijd dierenarts worden. Die droom is vervaagd, maar mijn betrokkenheid bij dieren is alleen maar sterker geworden!
• Ondanks mijn vliegangst kijk ik graag naar Aircrash Investigation. Vraag me niet waarom, misschien kan ik gewoon niet kiezen tussen angst en fascinatie.
• Spinnen vind ik nog enger dan vliegen. Ik ben ooit met mijn auto de berm ingereden omdat er een spin boven mijn hoofd zat en mijn dochter (net zo bang) hysterisch begon te gillen.
• Ik had nooit gedacht dat jong oma worden iets voor mij zou zijn, tot het gebeurde. Sinds mijn 40e ben ik oma en ik vind het geweldig.
• Ik nog steeds het liefst luister naar 90’s Hiphop en R&B. Montell Jordan, Destiny’s Child, TLC... kan gewoon eindeloos op repeat.